ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Στα τσακίδια,
ηλίθιε ταραχοποιέ.
Μαύρε Ιππότη με το άσπρο πρόσωπο.
- Να πάρει. - Τι συμβαίνει;
Το ίδιο θα σε ρωτούσα κι εγώ.
Εγώ θα διεξαγάγω έρευνα.
Ήταν ιππότης. Ιππότης θα αποφανθεί ποιος τον σκότωσε.
Αυτό θα το αποφασίσει η βασίλισσα, όχι εσύ.
Οι Γκρίζοι Καβαλάρηδες θα το ερευνήσουν.
Δεν τελειώσαμε εμείς.
- Πατέρα, ορκίζομαι... - Σκάσε, ηλίθιο ζωντόβολο!
Δεν φταίμε εμείς.
Ο Τιούρι έσπασε την αγρυπνία.
Αλήθεια είναι;
Ήρθε ο ακόλουθος του Μαύρου Ιππότη.
Ο Τιούρι τού άνοιξε.
Πήγε μαζί του.
Πού είναι τώρα;
Δεν ξέρουμε. Δεν επέστρεψε ποτέ.
Τι έχεις πάθει; Πόσες απόπειρες θα κάνεις να με σκοτώσεις;
Εντάξει!
Πιάστε τον!
Στάσου!
Πάμε!
Πιο σιγά! Θα σκοτωθούμε!
Πας πολύ γρήγορα, θα πέσω!
Πιο σιγά!
Μας ξέφυγε.
- Πατέρα! - Τιούρι;
Ηρέμησε. Τι έπαθες;
- Τι συνέβη; - Κόκκινοι Καβαλάρηδες.
Κυνηγούσαν τον Μαύρο Ιππότη, τώρα εμένα.
- Τι λες; Γιατί δεν είσαι στον ναό; - Έσπασα την αγρυπνία.
Ο ακόλουθός του ήρθε χθες το βράδυ.
- Ζήτησε βοήθεια και πήγα. - Αδύνατον.
- Ο Μαύρος Ιππότης είναι στο Εβιέλαν. - Είν' εδώ.
Τον σκότωσαν.
Μου έδωσε αυτό. Αυτό το γράμμα.
Είπε να το πάω στον βασιλιά Φέιβιαν.
Διακυβεύεται η μοίρα των δύο βασιλείων.
Προς τα πού πήγε;
Κρύψου.
Μη βγεις, ό, τι κι αν συμβεί.
Φανερώσου!
Ξέρω ότι είσαι εκεί πάνω.
Τολμάς και μπαίνεις απρόσκλητος στο σπίτι μου;
Ψάχνω έναν φυγά. Οπότε, ναι.
Τι φυγά;
Τον γιο σου.
Σκότωσε τον Μαύρο Ιππότη.
Ούτε εγώ δεν θα μπορούσα,
πόσο μάλλον ο γιος μου.
Θα μου πεις πού είναι και τι έκανε το γράμμα.
- Ποιο γράμμα; - Αυτό που έκλεψε από τον Μαύρο Ιππότη.
Ο γιος μου δεν έκλεψε ποτέ τίποτα.
Και τι δουλειά έχεις εσύ με ένα γράμμα του Μαύρου Ιππότη;
- Δεν ήρθα να απαντήσω στις ερωτήσεις σου. - Δεν με νοιάζει γιατί ήρθες.
Και δεν θα επιτρέψω να σύρεις εμένα ή την οικογένειά μου στα ζοφερά παιχνίδια
- που εσύ κι οι φίλοι σου παίζετε. - Τολμάς να με κατηγορείς;
Ώσπου να μάθω τι γράμμα είναι, ποιος το έστειλε
και τι θέλουν οι Κόκκινοι Καβαλάρηδες στο Ντάγκονοτ, ναι, σε κατηγορώ.
Του μίλησες.
Το ήξερα!
Πού είναι ο Τιούρι;
Φύγε, Φάντουμαρ. Δεν θα το πω δεύτερη φορά.
Πόσες φορές σ' το έχω πει;
Και να τους ντύσεις στα μεταξωτά,
και να τους μάθεις καλούς τρόπους,
δεν θα ξεφορτωθείς ποτέ την μπόχα του λεχρίτη απ' το Εβιέλαν.
Λεχρίτες θα παραμείνουν.
Πιάστε τον.
Όσον καιρό σε ξέρω...
με κοιτούσες αφ' υψηλού.
Τώρα, όμως...
είναι η σειρά μου.
Κάψτε το.
Κάψτε το συθέμελα.
Πατέρα.
Δεν πρέπει να ανακατευτείς σ' αυτό.
Άσε το γράμμα.
Σώσε τον εαυτό σου.
Θέλω να ζήσεις, Τιούρι.
Μόνο αυτό ήθελα πάντα.
Τι κάνουμε; Ας τον αφήσουμε στους Κόκκινους Καβαλάρηδες.
Οι άντρες του Τζάρο θα τον βρουν.
Και μετά, ηλίθιε;
Αυτός ο ψωριάρης αλήτης θα πει στον Βιρίντιαν
ότι έχασα το γράμμα και δεν το έβρισκα στην ίδια μου την επικράτεια!
Όχι, πρέπει να το βρούμε οι ίδιοι.
Πώς, όμως, άρχοντά μου;
Ίσως ο βλάκας ο γιος μου να αποδειχθεί χρήσιμος τελικά.
Ζόρικη μέρα;
Και θα ζορίσει κι άλλο.
Μένω υπόχρεος.
Δυστυχώς, εδώ λέμε...
αντίο.
Θες να κλείσεις τα μάτια;
Καλύτερα να τα κλείσεις.
Θα φάμε αλογίσιες μπριζόλες.
Πιάστε τα!
Άρντανγουεν!
Καταραμένο άλογο.
Σίγουρα είσαι τρελός.
Αλλά αρχίζω να σε συμπαθώ.
Θέλετε να βρούμε τον Τιούρι;
Και να τον φέρετε πίσω στο Ντάγκονοτ, ζωντανό ή νεκρό.
Δεν το εννοεί κυριολεκτικά.
Αν και...
νεκρό...
θα τον προτιμούσαμε.
Δεν μου φαίνεται σωστό αυτό.
Χρωστάτε κάτι σ' αυτόν τον αλήτη απ' το Εβιέλαν;
Σας πρόδωσε!
Τι θα κερδίσουμε;
Φέρτε πίσω αυτόν τον φυγά δολοφόνο να δικαστεί,
και σας εγγυώμαι
να λάβετε τον τίτλο του ιππότη
που σας αρνήθηκαν.
Είναι δυνατό;
Γιατί να το πιστέψουμε;
Κοίτα με.
Ξέρετε σε πόσους πολέμους συμμετείχα; Ξέρετε σε πόσους αγώνες κέρδισα;
Σε κανέναν!
Κι όμως, βλέπετε μπροστά σας τον πιο πλούσιο και ισχυρό ιππότη
του βασιλείου.
Ξέρετε γιατί;
Πολιτική.
Αυτό είναι το όπλο μου.
Προκαλώ.
Περιπαίζω.
Παγιδεύω.
Και λες ψέματα. Σωστά, πατέρα; Λέει φοβερά ψέματα. Η μητέρα κι εγώ...
Το θέμα είναι ότι,
στο τέλος,
πάντα παίρνω αυτό που θέλω.
Κι εσείς θα το πάρετε,
αν μου φέρετε
τον Τιούρι.
Πώς είναι δυνατόν;
Συνεχίστε!
Κάπου εδώ γύρω είναι!
Πέρασαν.
Πού πας;
Όχι.
Λάθος κατεύθυνση.
Το Ουνάγουεν είναι από εδώ.
Το μισώ αυτό το καταραμένο άλογο.
Άρντανγουεν, στάσου!
Πρόφτασα με τ' άλογο το κάθαρμα τον Τιούρι
Στην αγρυπνία έκανε μεγάλο νταβαντούρι
Σκάσε!
Έτσι κι εμείς τον κυνηγάμε
Για όνομα του Θεού...
Μα οι άντρες του τον αγαπάνε
Ο Τζουσέπο είναι κελεπούρι
Αυτό ήταν.
...που αποκαλούν Τζουσέπο
Τον είχαν βασιλιά...
Άρμαν!
Αυτό το λαούτο έκανε εννιά κορόνες!
- Σου είπα να σκάσεις. - Και λοιπόν;
Ο πατέρας μου μας ανέθεσε την αποστολή, άρα είμαι επικεφαλής.
- Δεν ισχύει. - Εσένα ποιος σε ρώτησε, μυξιάρικο;
Σταμάτα! Βοήθεια!
Έστω και μία γρατζουνιά να του έκανε ο βλάκας, θα μου πάρει καινούριο.
Το αστείο είναι...
Όχι ότι έχει καμία σημασία, ιδίως για εμένα,
αλλά πιστεύω ότι, πρακτικά μιλώντας...
Ολοκληρώνεις ποτέ πρόταση;
Μάλιστα...
- Έλεγα... - Εντάξει, δεν έπαθε κάτι.
Άκυρος ο συναγερμός.
Βασικά,
ο ήχος βελτιώθηκε.
Ο ήχος βελτιώθηκε
Σταμάτα να τραγουδάς, Τζουσέπο.
Πώς θα πιάσουμε τον Τιούρι, αν μας ακούει από μακριά; Δουλεύουμε.
Μπούχτισα με τις αηδίες σου.
Εντάξει!
Εσύ χάνεις, Αϊόνα!
Το Μίστρινοτ...
Ανάμεσα σε δύο σπουδαία έθνη,
που χωρίζονται από μια τεράστια οροσειρά
κι ενώνονται μόνο από μία εμπορική οδό,
η πύλη της οποίας είναι η πόλη μας...
- Πατέρα; - Η αγόρευσή σου χωλαίνει, κρινάκι μου.
Αλλά ο πίνακας ίσως πιάσει μερικά σελίνια.
Γιατί δεν έχεις όραμα;
Επί 500 χρόνια, αυτή η ορεινή οδός
έφερνε πλούτη στην πόλη μας.
- Και μπορεί να το ξανακάνει. - Ο δρόμος έχει χαθεί αιώνες τώρα.
Μπορώ να τον βρω.
Κοίτα.
Μια ολόκληρη αχαρτογράφητη πεδιάδα.
- Σύμφωνα μ' αυτό... - Σου ξαναλέω,
δεν υπάρχει πέρασμα μέσα από τα βουνά.
Και ο γάμος ισχύει.
- Ειλικρινά, η ομορφιά σας... - Κάτσε κάτω!
Μάλιστα, ναι.
Άκου, χρειάζομαι μόνο ένα αρκετά μεγάλο άλογο για το ταξίδι
και προμήθειες για έναν μήνα.
Μια μικρή επένδυση.
Λαβίνια,
είσαι ό, τι πολυτιμότερο έχω.
Πάντα ήσουν.
Και χαίρομαι που έχεις όνειρα,
αλλά τα όνειρα δεν τρώγονται.
Κοίτα. Αυτό μας έχει απομείνει.
Μια πενιχρή επιχείρηση καταζητούμενων, ενέχυρων και αμοιβών.
Οι δουλειές δεν έχουν πάει χειρότερα.
Πάνε δυο μήνες απ' τον τελευταίο αξιόλογο δολοφόνο. Είμαστε ταπί.
Γι' αυτό, λοιπόν, θα παντρευτείς.
Χωρίς την εμπορική οδό, το Μίστρινοτ είναι καταδικασμένο!
Τα λέμε στην εκκλησία.
Είμαι καταδικασμένη.
Δεν λέω κάτι πολύπλοκο.
Οι πιο πλούσιοι και ξακουστοί ιππότες δεν είναι απαραίτητα και οι καλύτεροι.
Απλώς αυτοί κυνήγησαν περισσότερο τη φήμη τους.
Αυτό κάνω. Με αυτό το τραγούδι.
Δεν θα περιμένω 100 χρόνια να με απαθανατίσει ένας φαφούτης βάρδος.
Αυτός είναι;
Τι;
Μου 'κοψες τη χολή.
- Παραλίγο να τα κάνω πάνω μου. - Τι θες εσύ εδώ;
Εσύ τι λες; Δεν γινόταν να το χάσω αυτό.
- Ο αδερφός σου μας ακολούθησε. - Δύο μέρες πήρε. Αφήσατε ίχνη παντού.
Αλλά είστε φοβεροί.
Σωστοί ιππότες.
Ο τρόπος που έριξες το στιλέτο, Φόλντο... Πόσο ήταν, 35 μέτρα;
Άρμαν, φοβερός στη βαλλίστρα, μεγάλε. Παραλίγο να μου κόψεις τ' αυτί.
Αϊόνα, εσύ κι αν είσαι γρήγορη!
Γρήγορη σαν λύκος.
- Ό, τι κι αν έκανα, με είχες. - Ακόμα μιλάς;
Γιατί βγαίνουν ήχοι απ' το στόμα σου;
- Όντως ήμουν καλός στη βαλλίστρα... - Σκάσε!
Την έχεις τελείως βαμμένη.
- Τι κάνεις; - Σε βάζω στο άλογο.
- Πας σπίτι. - Στάσου!
Δεν το συζητάω.
- Σοβαρά; - Τι;
Τον στέλνεις πίσω μόνο του;
Είναι μόλις δέκα ετών.
Σχεδόν 11.
- Σε αποστολή είμαστε ή στο κατηχητικό; - Μπορεί να του συμβεί κάτι.
Ωραία.
Ο Φόλντο έχει δίκιο. Κι αν πεθάνω; Η μαμά θα σε σκοτώσει.
Καλύτερα να πέθαινε. Θα μας καθυστερήσει.
Νικάω τον Τζουσέπο όταν παραβγαίνουμε στο τρέξιμο.
Ψέματα!
Και τραγουδάω καλύτερα. Ακούγεται σαν γάτα σε σακί, λέει η μαμά!
Φύγε, Πίακ.
Σε παρακαλώ, Τζουσέπο!
Θα τα καταφέρω. Σκέψου το. Οι ιππότες έχουν ακολούθους.
Καθαρίζουν την πανοπλία, κουβαλούν τα όπλα,
ποτίζουν τ' άλογα. Μπορώ κι εγώ.
Σε παρακαλώ, μη με διώχνεις.
Σε παρακαλώ!
Ναι!
Σταμάτα το αυτό.
Συγγνώμη.
Οπλές αλόγου.
Μη σκοτώσεις κανέναν όσο είμαι μέσα.
ΚΑΠΗΛΕΙΟ Η ΛΕΥΚΗ ΚΑΡΔΙΑ
Καλημέρα.
Αναρωτιόμουν αν σερβίρετε καθόλου φαγητό.
Μεγάλος είσαι, έτσι;
Θα τα κατάφερνες στα βουνά.
Δικό σου το άλογο;
Βασικά, ναι.
Τρόπος του λέγειν.
"Τρόπος του λέγειν";
Από ιπποτικό ρομάντζο βγήκες;
Είσαι πολύ νέος για ιππότης.
Και πολύ κοντός.
Χωρίς παρεξήγηση.
Οπότε;
Δόκιμος;
Οι δόκιμοι δεν έχουν τέτοια άλογα.
Μάλλον καλύτερα να πηγαίνω.
Ακριβό αυτό το ύφασμα, όμως.
Και το σιρίτι είναι μεταξωτό.
Έχεις λεφτά.
Δίκιο δεν έχω;
Σ' ευχαριστώ, αλλά πρέπει να φύγω.
Καλή τύχη εκεί έξω. Σίγουρα θα τη χρειαστείς.
Οι δολοφόνοι κι οι εγκληματίες είναι πιο πολλοί κι απ' τις πέτρες.
Στοιχηματίζω ότι δεν θα φτάσεις ως την πύλη της πόλης.
Υπάρχει άλλη έξοδος από την πόλη;
Τώρα που το σκέφτομαι, ναι.
Περίμενε εδώ.
Μη μιλήσεις σε κανέναν.
Θα ελέγξω τον δρόμο και θα έρθω.
- Ειλικρινά, η ομορφιά σας... - Κάτσε κάτω.
Γιατί δεν έχεις ντυθεί;
Αν δεν πάμε στον όρθρο, θα χάσουμε τον παπά.
Ξέχνα το. Ο γάμος ακυρώνεται.
- Τι έκανε, λέει; - Άσε με να το χειριστώ εγώ.
Ο γάμος δεν θα ακυρωθεί. Ας μη λέμε πάλι τα ίδια.
Ο μικρός από το Εβιέλαν που σκότωσε τον Μαύρο Ιππότη
είναι κάτω τώρα που μιλάμε.
Είναι επικηρυγμένος για 50 κορόνες.
Άκυρος ο γάμος!
Πώς μπόρεσες;
Ωρίμασε, μικρέ.
Εσύ τα έχεις όλα έτοιμα, αλλά εμείς δεν έχουμε επιλογή.
Όλοι έχουν επιλογή.
Είπε το πλουσιόπαιδο που τριγυρνάει άσκοπα,
λες κι ο κόσμος τού ανήκει.
Δεν είναι υπέροχη;
Λοιπόν...
Έλα εδώ, υπέροχε δολοφόνε από το Εβιέλαν.
Λοιπόν, ποιος τον επικήρυξε;
Ο ακόλουθος Μπέιλιν.
- Όμως τα λεφτά τα δίνει ο σερ Φάντουμαρ. - Δεν τον έχω ακουστά.
Αλλά για να προσφέρει 50,
αξίζει περισσότερα.
Μη με στείλετε εκεί πίσω.
Ηρέμησε, νεαρέ. Δεν θα σε στείλω πουθενά.
Θα σε πουλήσω σε κάποιον που θα το κάνει.
Αυτός ο σερ Φάντης Μπαστούνι
δίνει αμοιβή για σένα,
αλλά μάλλον αξίζεις πιο πολλά. Θα σε μοστράρουμε...
στους κυνηγούς επικηρυγμένων,
μήπως κάποιος σε θέλει,
θα τσεπώσουμε τα λεφτά,
κι αυτοί θα ζητήσουν από τον Φαντομούρη την αμοιβή, μαζί με την προμήθειά τους.
Θα ειδοποιήσω τους Γκόντουιν και Χάσλεϊ.
Τι ακριβώς είναι αυτό;
- Στη θέση σας, δεν θα το έκανα. - Αλήθεια;
Για να το έβαλαν σε κάτι τέτοιο,
θα είναι πραγματικά πολύτιμο.
ΣΥΝΟΡΑ ΟΥΝΑΓΟΥΕΝ
Έπειτα από τόσα χρόνια,
αύριο θα περάσουμε το ποτάμι
και θα είμαστε σε πάτριο έδαφος.
Το Ουνάγουεν θα σας καλωσορίσει, πρίγκιπα Βιρίντιαν.
Τα γράμματα;
Τα πέντε παραδόθηκαν.
Περιμένουμε είδηση για το έκτο.
Τον ανιχνευτή.
Αυτόν τον Τζαμπρούτ.
Στείλ' τον μου.
Πού πας, κρίνο μου;
Τι σε νοιάζει;
Την ίδια συζήτηση θα κάνουμε πάλι;
Τι έπαθε το χέρι σου;
Ναι. Ρίξε μια ματιά σ' αυτό.
Ανήκει στον φιλοξενούμενό μας.
Με τέτοιες λεπίδες,
υποθέτω ότι κάποιος προσπάθησε πολύ για να διαφυλάξει το περιεχόμενο.
Και εσύ είσαι αυθεντία στις κλειδαριές.
Μπορείς να το ανοίξεις;
Δεν ξέρω. Ίσως.
Άφησέ το μου.
Γιατί δεν νομίζω να συμβεί αυτό;
Θα το κάνουμε μαζί αργότερα.
Δεν θα πας πουθενά, άλλωστε, έτσι;
Εντάξει.
Ξέχνα τον μικρό. Θα έχεις πιο λαμπρό μέλλον μαζί μου.
Παιχνιδάκι.
Πέρνα.
Λοιπόν, Τζαμπρούτ;
Δεκαεπτά ιερείς, άρχοντα.
Και οι οικογένειές τους.
Τεράστιο τίμημα.
Απαραίτητο για να τελειώσει ο πόλεμος.
Μίλα.
Δεν βγαίνουν οι αριθμοί.
Ελέγξαμε τους τάφους. Έλειπαν δύο.
Ποιοι;
Δεν ξέρουμε ακόμα.
Ίσως κάποιος να είναι ιερέας.
Σας είπα, άρχοντα...
Το ταξίδι
έχει ξεκινήσει, Τζαμπρούτ.
Η προφητεία έχει τεθεί σε κίνηση.
Αν υπάρχει άλλος ιερέας
ή παιδί με αίμα ιερέα στις φλέβες του...
πρέπει να το ξέρω.
Κόκκινοι Καβαλάρηδες.
Τι διάολο κάνεις; Έλα εδώ!
Ρίστριντιν.
Εσύ είσαι.
Τι έκανες, μικρέ;
Τίποτα.
Τότε, δεν τολμώ να σκεφτώ τι θα συμβεί αν κάνεις κάτι!
- Η μητέρα μου; - Μια χαρά είναι.
Για όσους τα βάλουν μαζί της ανησυχώ. Έλα.
- Θα σε πάω σπίτι. - Όχι.
- Τιούρι; - Ο βασιλιάς πρέπει να πάρει το γράμμα.
Μόνο που τώρα το έχει ο δήμαρχος.
Να του το πάρουμε πριν έρθουν οι Κόκκινοι Καβαλάρηδες.
Ασυναρτησίες. Οι Κόκκινοι Καβαλάρηδες είναι στο Εβιέλαν.
Όχι, αυτοί σκότωσαν τον Μαύρο Ιππότη.
Με κυνηγούν, θέλουν το γράμμα.
Όλα αυτά είναι παράλογα.
Ενώ το ότι σκότωσα τον καλύτερο ιππότη του Ουνάγουεν;
Με το ζόρι πέρασα τις δοκιμασίες, το ξέρεις πολύ καλά.
Αν αληθεύουν όσα λες, θα αποκαλυφθούν μπροστά στη βασίλισσα.
Πάμε τώρα!
Ρίστριντιν, σε παρακαλώ.
Δεν έχουμε χρόνο.
Γεια...
Καλημέρα, κάπελα.
Ψάχνουμε ένα αγόρι περίπου τόσο σε ύψος,
με μαύρα μαλλιά, πονηρή φάτσα, κλεμμένο άλογο.
Πέρασε από δω;
Θα...
ανταμειφθείς.
- Τέσσερα κανάτια υδρόμελο, παρακαλώ. - Εγώ δεν πίνω, η μητέρα είπε...
Θα το πιω εγώ!
Ζητώ συγγνώμη για τους βλάκες. Υδρόμελο για όλους.
Στιφάδο θέλετε.
- Καλύτερα όχι. - Ναι, στιφάδο.
Πέντε μερίδες.
Αφήστε με να το χειριστώ. Θα πεθάνουμε εξαιτίας σας.
Μάλλον εξαιτίας του στιφάδου.
Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη.
Να το, έρχεται.
Ήμαρτον!
Φυλάγετε τα νώτα σας!
Κάνε κάτι!
Παιδιά;
Και τώρα;
Ο μικρός ήταν σκέτη γλύκα,
το παραδέχομαι, αλλά...
μας έμεινε το βάζο με το μέλι.
- Μ' ευχαριστείς μετά. - Τιούρι!
Τιούρι!
Σταματήστε τους!
Μη θαρρείς πως δεν ξέρω τι κάνεις.
Ήρθες επειδή με χρειάζεσαι για να ιππεύσεις το άλογο.
Κι εσύ με χρειάζεσαι για να ξεφύγεις.
Άρα, είμαστε πάτσι.
Αυτήν ας τη σκότωνες.
Τι είναι όλα αυτά;
- Εφόδια. - Πλάκα κάνεις;
Σου μοιάζει για πλάκα; Βοήθα να φύγουμε.
Όχι προτού πάρω πίσω το γράμμα απ' τον πατέρα σου.
Του το έκλεψες;
Προφανώς.
Τι οικογένεια είν' αυτή;
Πρώτα θα βρούμε τον δρόμο.
Πάω στο Ουνάγουεν.
Μαζί με το γράμμα.
Όταν βρούμε τον δρόμο, θα πας.
Είναι στα δυτικά. Θα πας πιο γρήγορα.
Δώσ' το μου.
Καλά. Εγώ το γράμμα, εσύ το άλογο.
Πάμε!
Θα μας χάσουν στα στενά.
Να συμφωνήσουμε
να μην έρθουμε ποτέ ξανά εδώ;
Δεξιά!
- Ήταν... - Ο Τιούρι;
Άκρη!
Πάμε!
Από κει.
Πηγαίνετε!
Να τοι.
Σου είπα ότι θα μας φυγαδεύσω.
Τους ξεφύγαμε;
Έτσι νομίζω.
Τι είν' αυτοί;
Κόκκινοι Καβαλάρηδες.
Κολύμπα, ψαράκι, κολύμπα.
- Θα μας προφτάσουν. - Μπορεί και όχι.
Αν φτάσουμε σ' εκείνο το φαράγγι, θα μας χάσουν.
Κόκκινοι Καβαλάρηδες.
Είναι όντως εδώ.
Ίσως λέει την αλήθεια.
Να τον βοηθήσουμε.
Δυάδες! Δεξί ημικύκλιο!
Τραβήξτε σπαθιά!
Φύγετε. Σε πιστεύω, Τιούρι. Θα τους καθυστερήσουμε.
Τι περιμένετε;
Πάρτε το γράμμα και φύγετε!
Ρίστριντιν.
Τον Τιούρι.
Πρέπει...
να τον...
βοηθήσετε.
- Δεν είναι δυνατόν. - Σκότωσαν τους Γκρίζους Καβαλάρηδες.
Κι ο Τιούρι;
- Τι; - Ο Ρίστριντιν είπε να τον βοηθήσουμε.
- Πέθαινε. Θα τα είχε χαμένα. - Επιτέθηκε στους Κόκκινους Καβαλάρηδες.
- Και; - Έσωσε τον Τιούρι.
Και λοιπόν;
Θα το έκανε αν ήταν προδότης;
- Εσύ τι μιλάς; - Μην του φωνάζεις.
- Εσύ το κάνεις συνέχεια! - Αδερφός μου είναι!
Δεν έχει σημασία τι είπε ο Ρίστριντιν.
Ας τον βρούμε πρώτα, και βλέπουμε τι κάνουμε.
Θα έλεγα...
να κάνουμε μια κουβέντα σχετικά.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα